Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

New Year's resolutions

Το 2013 σίγουρα ήταν μία καλή χρονιά (αν και πάντα έχω την τάση λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου να λέω "άαααντε να φύγει αυτή η χρονιά" -άγνωστο για ποιο λόγο)
Ήταν χρονιά που είπα και άκουσα αρκετά σ'αγαπώ (οπότε πως μπορεί να ήταν άσχημη μια τέτοια χρονιά?) που ταξίδεψα (για τα δεδομένα μου αρκετά) αλλά και που πέρασα αρκετό χρόνο σπίτι μου και σε σπίτια αγαπημένων μου.
Σίγουρα είχε κάποιες κακές στιγμές -ίσως πολύ κακές δηλαδή, και ένα μελαγχολικό καλοκαίρι, αλλά νιώθω πως θα ήταν πολύ άδικο να την χαρακτηρίσω κακή χρονιά, γιατί είχε πολλή αγάπη.
Τώρα που σχεδόν έφτασε το 2014, για κάποιο λόγο δεν νιώθω αυτόν τον τεράστιο ενθουσιασμό που νιώθω κάθε νέο έτος. 
Κάπως σαν να βολεύτηκα στο 2013 και να μην θέλω να βγω από αυτό.
Ίσως νιώθω πως με το '14 θα πρέπει να πάρω αποφάσεις και να θέσω νέες βάσεις σε κάποιους τομείς της ζωής μου. Ναι, σίγουρα φυσάει λίγο άγχος για το '14. 
Κάπου εδώ, βλέπω πως μέσα σε λίγες γραμμές, πάλι, κατάφερα και χώρεσα 356 "νιώθω".
Οπότε, να λοιπόν τα ρεζολούσιονς μου για το '14. 
1. Να μην χρησιμοποιώ τόσο πολύ το "νιώθω" και ίσως να σταματήσω να νιώθω κι όλας τόσο πολύ τα πάντα γύρω μου, και να είμαι πιο χαλαρή τέλος πάντων. (ποτέ δεν θυμάμαι αν είναι μία ή δύο λέξεις τελοσπάντων? τέλος πάντων?) και 
2. Να χρησιμοποιώ λιγότερο το "θέλω", και κατά συνέπεια να είμαι ευχαριστημένη με -δεν θα πώ λίγα αλλά λιγότερα πράγματα. 
Το νούμερο 2 νομίζω το ευχήθηκα και πέρυσι, αλλά σίγουρα δεν έπιασε. 
Αυτά λοιπόν, για το κλείσιμο, και εύχομαι να πιάσουν τα δικά σας ρεζολούσιονς από τον πρώτο κι όλας μήνα. 
Αγάπη πολλή, να σκάσετε στο φαί και να περάσετε τέλεια σε όποιο πάρτυ και αν λικνίσετε το κορμάκι σας.
Γλυκοφιλώ,
xxx
                         

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

music monday #47

Με τούτα και μ'εκείνα φτάσαμε στην τελευταία music monday της χρονιάς.
Είναι μεγάλη η συγκίνηση και άλλη τόση η χαρά.
Η τελευταία music monday λοιπόν, έρχεται σε οικογενειακή συσκευασία με trif.puretrif και Athena P Gerard να μοιράζονται την λίστα από τον καναπέ τους, με αγάπη.
Και επειδή σε κάθε οικογένεια υπάρχει διχογνωμία, τα παιδιά δεν συμφώνησαν σε μία φώτο και σε ένα ίντρο, οπότες σήμερα θα έχουμε δύο φώτος και δύο ίντρο για να μην μείνει κανένας παραπονεμένος!

                                                   

ιντρο και φώτο trif.puretrif

το τελευταιο music monday για το 2013 (σίζον φινάλε) εχει μεσα τα παντα..και λεγοντας τα παντα εννοουμε οτι εχει μερος της ψυχης της Athena P. Gerard και του trif.puretrif. Μπορεις να την βαλεις να την ακουσεις με συνοδεια λικερ κράνα ή ακομα και με καφεδακι πασπαλισμενο με κονιάκ και να κατσεις να σκεφτεις τη χρονια που περασε..το τελευταιο music monday της χρονιας βγαζει ολα τα απλυτα του laundry limbo στη φορα γιατι έχει τα πάντα. Be like a panda. It's black. It's white. It's asian. It's a kung fu master. Destroy Racism and have a rock n roll new year.
υγ. Αν δεν εχεις προλαβει να γινεις καλά ακουγοντας τα κομματια, γινε! Το τρακ ν.16 ειναι το καλυτερο κομματι για να σου μπει καλα. Η χρονιά.



ιντρο και φώτο Athena P Gerard

Music Monday (και κλέβω απο το αγόρι) Season Finale. Τελευταία λίστα του χρόνου και το Laundry Limbo βάζει τα καλά του, τα σένια του, τα ωραία του και βγάζει Music Monday σούπερ ντουπερ τζων μακλεην απολα έξτρα μαγιο. Το κορίτσι τα βάζει με το αγόρι, Μπάντ Σαντα φαση και αμα αντέξεις απο την γαματοσυνη ετούτης της λίστας, γιο μπρο (ορ σις) γιου ροκ! Happy Laundry New Year! Rock on και εντζοη γιορ μελομακάρονο παύλα κουραμπιε παύλα γέμιση like a boss! Laundry Limbo lovin.



Χαρούμενη Πρωτοχρονιάααα ρε γαμώτη
γλυκοφιλώ,
xxx

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

music monday #46

Όταν ξυπνάς 6.30 και πίνεις τσάι στο σκοτάδι, μάλλον ταιριάζει να ακούσεις κάτι σε Billie Holiday και όχι κάτι σε Blondie.
Δεν ξέρω τι συνέβη αυτό το πρωί, ούτε πιο ημισφαίριο του εγκεφάλου μου λειτουργούσε την ευαίσθητη ώρα των έξι και τριάντα πρώτων λεπτών, γιατί αντί για Billie άκουσα Blondie, Bowie και Bruce, και.. κάπως έτσι έφτιαξα και την λίστα αυτής της Δευτέρας.
Enjoy!

                                        
                     
                      

Γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

music monday #45

Σήμερα ο trif.puretrif δεν πρόλαβε να συνοδεύσει τη λίστα του με τα λογάκια που συνήθως μας γράφει, γιατί έπρεπε να φύγει βιαστικά.
Μου έγραψε όμως τις λέξεις κλειδιά "τραγούδια ζωής και θανάτου".
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πως ακριβώς να το ερμηνεύσω αυτό ή μάλλον δεν ξέρω αν μπορώ, μιας και είμαι από αυτούς που αν τους αφήσεις μόνους με τη σκέψη του θανάτου, και επιστρέψεις μετά από ένα τέταρτο, τους βρίσκεις στο πάτωμα λιπόθυμους.
Μία από τις φορές που σκέφτομαι πόσο θα ήθελα να είμαι ο Μερσώ.
Ήρωας με όνομα κρασιού, ήρεμος και ψύχραιμος μπροστά σε κάθε περίσταση.
Ακόμα και σε αυτή τη θανάτου.
Οπότε αν ήμουν αυτός, τώρα δεν θα ένιωθα πως κρατώ μία ωρολογιακή βόμβα, και θα έγραφα κάτι ταιριαστό με τη λίστα του trif.puretrif.
Αν θέλετε μπορείτε να κάνετε πως τόση ώρα διαβάζετε κάτι ταιριαστό, και κάπου εδώ εγώ να αφήσω μήνυμα στον trif.puretrif "ΤΡΡΡΙΙΙΙΦΦ, μην με ξαναφήσεις με τέτοιες λίστες μόνη!"

                                 

                 

γλυκοφιλώ,
xxx

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

chelsea hotel

Δεν ξέρω πως γεννήθηκε η ιδέα αυτού του πόστ, μιας και το Chelsea Hotel, πάντα με ανατρίχιαζε.
Και δεν εννοώ την ανατριχίλα που σου προκαλεί το δέος. Γιατί ένα κάποιο δέος το νιώθεις όταν σκέφτεσαι όοοολους αυτούς που πέρασαν από εκεί. (Burroughs, Bukowski, Dylan Thomas, Tom Waits, Patti Smith, Edith Piaf, Bob Dylan, Sid+Nancy, και η λίστα δεν τελειώνει).
Αλλά την ανατριχίλα την άλλη, που την νιώθεις στη ραχοκοκκαλιά σου, καθώς σου φεύγει ένα μπρρρ. (μάλλον επειδή έχει επικρατήσει στο μυαλό μου η εικόνα της σφαγμένης Nancy, μέσα στα αίματα.)
Υποθέτω όμως πως η ιδέα αυτού του πόστ προέκυψε από τις ερωτικές επιστολές του Dylan Thomas που διάβασα πρόσφατα, αφού σκέφτηκα τα λόγια που είπε λίγο πριν πεθάνει στην Ελίζαμπεθ Ρέιτελ "σ'αγαπώ, αλλά είμαι μόνος".
Και επειδή πέθανε στο Chelsea Hotel, κάπως το συνδύασα.
Και μιας και μεγάλωσα (λίγο) θα ήθελα κάθε φορά που σκέφτομαι το Chelsea Hotel να μην ανατριχιάζω έτσι.
Οπότε, λέω να το ξορκίσω με αυτό το πόστ, ανεβάζοντας φώτος του, και ένα άουτφιτ που θα φορούσα αν ήμουν φίλη με την Πάτι Σμίθ και έπινα ένα καφέ μαζί της σε εκείνο το μπαλκονάκι του Chelsea Hotel που κάθονταν με τον Ρόμπερτ.
Το άουτφιτ:

downtown



Topshop long sleeve crop shirt, €49 / 3 1 Phillip Lim print sweater, €405 / Genuine leather jacket / Pull Bear coat, €48 / Topshop high waisted blue skinny jeans, €58 / Topshop high waisted blue skinny jeans, €87 / Rachel Comey cut out flat, €200 / Acne Studios black round sunglasses, €270 / Rag Bone black felt hat, €170

Και οι φώτοζ:
Chelsea Hotel Patti Smith Bob Robert just kids 
Chelsea Hotel

Janis Joplin Chelsea Hotel


Janis Joplin Chelsea Hotel
 
Marylin Monroe Chelsea Hotel

Patti Smith Sam Shepard Chelsea Hotel 

Robert Mapplethorpe and Patti Smith Chelsea Hotel

Shirley Clarke Chelsea Hotel

Γλυκοφιλώ,
xxx

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

Paris, Texas και το καρέ της Nastassja

Όταν είδα το Paris, Texas, η Nastassja Kinski με στοίχειωσε σίγουρα για την επόμενη πενταετία.
Μπορεί σε όλη την ταινία οι εμφανίσεις της να ήταν γύρω στις 3 με 4, αλλά ακόμα και σήμερα που έχω μακρύνει τα μαλλιά μου, με πάααρα πολύ κόπο και ιδρώτα, είναι ο νούμερο ένα λόγος που σκέφτομαι να τα κόψω.
Το καρέ της, σε συνδυασμό με αυτό το κιτρινόξανθο, εκτοξεύει την γοητεία της (αδιαμφισβήτητη) στα ουράνια.
Επίσης, το εξώπλατο φούξια φόρεμα-πουλόβερ που φοράει στην πρώτη σκηνή που την βλέπουμε λάιβ, έχει χτυπήσει μέσα μου χορδές ζήλιας που με κάνουν ανά περιόδους να ψάχνω ένα τέτοιο σαν λαγωνικό. 
Ωωω Nastassja, θέλω να γίνω εσύ σε αυτή τη σκήνή


Και εκτός από αυτό το φόρεμα, εμφανίζεται και με άλλο ένα μαύρο, εξίσου ζέξυ, στην επόμενη σκηνή (σε περίπτωση που έμεινε κάποιος που δεν δάκρυσε στην πρώτη σκηνή, να δακρύσει σίγουρα σε αυτή).
Νομίζω πως δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο να μιλάω για την Nastassja και το καρέ της. Θα αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν μόνες τους. 
Αλλά να ξέρετε, αν με δείτε με καρέ, αυτή θα φταίει. 



γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

music monday #44

Ετούτη η Δευτέρα ξεκινά με μία μπάντα που μου σύστησε κάποιος που κουοτάρει Μπλέικ και Καμύ. -Σίγουραόχισυνηθισμένοςτύπος- και συνεχίζει με άλλες μπάντες από καιρό γνωστές μου, που κάπως συνδέομαι μαζί τους.
Με αυτή τη λίστα λοιπόν, χόρεψα καθώς έπλενα τα δόντια μου, και τραγούδησα καθώς ετοίμαζα καφέ.
Εσύ που έχεις ήδη πλύνει δόντια, έχεις φτιάξει καφέ, και μπορεί να βρίσκεσαι και στο γραφείο/δουλειά, μπορείς να σιγοτραγουδήσεις και να κουνήσεις στο ρυθμό το κουντεπιέ σου κάτω από το γραφείο, όσο δεν θα κοιτά κανείς.
(σσσσς, δεν θα το πω σε κανέναν)

                                               

   
Γλυκοφιλώ,
xxx

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

music monday #42

Οι γυναίκες όταν αγαπούν, ή έστω, όταν νομίζουν ότι αγαπούν έχουν ένα πάθος κάπως βαθύ, κάπως δραματικό, κάπως... ωραίο τέλος πάντων.
Νομίζω πως είναι αυτό που λέει ο Ρίτσος καμιά φορά θαυμάζοντας, ξεχνάς ό,τι θαυμάζεις, σου φτάνει ο θαυμασμός σου.
Αυτό το πάθος ή αυτόν το θαυμασμό σκεφτόμουν όταν έκανα αυτή τη λίστα.
Γυναίκες λοιπόν που τραγουδούν, για σένα και για μένα και για ετούτη τη Δευτέρα. 
enjoy!

                                  


Γλυκοφιλώ,
xxx

rockin' around the Christmas tree

Τέσσερις Δεκεμβρίου είναι καλή μέρα για να πούμε για τα δώρα των Χριστουγέννων.
Η αλήθεια είναι ότι πάντα πίστευα πως δώρα έπρεπε να ανταλλάζουμε το Πάσχα, για να το κάνουμε κάπως πιο ωραίο, και όχι τα Χριστούγεννα.
Τα Χριστούγεννα είναι ωραία από μόνα τους.
Έχουν κρύο, έχουν δέντρο, έχουν φωτάκια και κυρίως ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ!
Ενώ το Πάσχα είναι σιχαμένο.
Μαζευόμαστε γύρω από ένα σουβλισμένο ζωάκι, που καθώς γυρίζει γύρω γύρω μας κοιτάει με τα δόντια. (δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό, αλλά αυτό νιώθω ότι κάνει).
Ακούς πολλά κλαρίνα, και το βράδυ είναι αυτές οι στρακαστρούκες (όπως τις λέει και ο παππούς μου) που σε ταράζουν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχεις να αντιμετωπίσεις και το λίπος της επόμενης μέρας. Αυτό το άσπρο. (δεν θα πω περισσότερα)
Άρα, είναι ξεκάθαρο πως δώρο έπρεπε να παίρνουμε το Πάσχα για να ισοφαρίσει όλα τα παραπάνω.
Το προσπερνώ όμως και συνεχίζω με την λίστα των Χριστουγεννιάτικων δώρων.

Νομίζω πως το καλυτερότερο δώρο, είναι το πουλόβερ.
Κυρίως τα Χριστουγεννιάτικα πουλόβερ, αυτά με τους ταράνδους ή τις χιονονιφάδες.


Asos Sweaters · Asos Crewnecks & Scoopnecks · Asos Cardigans & Zip Ups

Δεύτερο πολύ ωραίο δώρο, είναι οι κάλτσες.
Εγώ ας πούμε, δεν έχω κάλτσες. Πάντα έκλεβα είτε από τον αδερφό μου είτε από τον φίλο μου.
Ποιος σκέφτεται να αγοράσει κάλτσες? (θέλω να πιστεύω κανείς, αλλιώς κάτι τρέχει με μένα)
Οι κάλτσες, όπως και το πουλόβερ είναι δύο πράγματα που μας ζεσταίνουν.
Και η ζέστη κάπως μοιάζει με την αγάπη.
Όπως επίσης πιστεύω πως στις τοπ 5 κινήσεις αγάπης είναι και το να σου ζεσταίνουν τα πόδια.



Τρίτο, διασκεδαστικό δώρο, είναι αυτό που φοράω αυτή τη στιγμή που γράφω.
Τα ταρανδίσια αφτιάαα!
Φέτος μου τα πήρα μόνη μου, την ημέρα που πήγαμε για ψώνια με την B.F.F μου Athena P Gerard
Ιδού και η φώτο. (τώρα που την ξαναβλέπω, δεν φαίνεται πόσο διασκεδάζω που τα φοράω, αλλά είναι η μοναδική φώτο που φαίνονται ολόκληρα!)


Τέταρτο δώρο, ό,τι έχει σχέση με το τσάι. 
Είτε ποικιλίες τσαγιού, είτε κούπες, είτε τσαγιέρες, είτε ζαχαριέρες, κτλ. 
Πάντα είναι ωραίο να πίνεις τσάι στο σπίτι. Ακόμα πιο ωραίο να το κάνεις σωστά και 
με στυλ. 

Mackenzie Childs Tea Kettles

Πέμπτο δώρο, ένα κιμονό. 
Σε αυτό το page μπορείς να βρεις ωραία. Koro Kimono. Στέλνεις mail στην Sophie και στην Tara, και σου στέλνουν ό,τι θες. Αν θες μπορείς να κάνεις και ειδική παραγγελία.


Έκτο, καιαπορώπωςδεντοέχωπειτόσηώρα, είναι το carousel!

Αυτά λοιπόν, πιστεύω πως είναι ποοοολύ ωραία δώρα για Χριστούγεννα. 
Αν και είπαμε, τα Χριστούγεννα είναι ωραία από μόνα τους και χωρίς δώρα.
Επίσης, αν έχεις boyfriend ή girlfriend μπορείς να χωρέσεις και ένα μιξτειπ. 
Πάντα χωράει ένα μιξτειπ για τον καλό ή την καλή σου. 
Λόγω Χριστουγέννων, μπορείς να διασκεδάσεις λίγο παραπάνω στολίζοντας το και με γκλίτερ, χιχι

Και κλείνω με λίγη Eartha Kitt a.k.a γατούλα

Santa baby, slip a slabe under the tree, for me. Been an awful good girl, Santa baby, so hurry down the chimney tooniiiight


γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

music monday #43

Πρώτη μουσική δευτέρα του δεκεμβρίου και στήσαμε ένα μικρό βρώμικο πάρτυ..αν μπουκάλ ντε champagne, ντε κρεπ σε σχήμα καρδιάς γιατί αγαπάμε και μουσικές βρώμικες για να μπουν στη μπουγάδα του laundry limbo.
-γράφει και επιλέγει ο trif.puretrif


                                              
                                                trif.puretrif for Laundry Limbo: Music Monday #43 from trif.puretrif on 8tracks Radio.


xxx

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

add some chick flick in your Christma' -yo

Επειδή εγώ από την Πέμπτη θα στολίσω για Χριστούγεννα (θα το έκανα από την Δευτέρα, αλλά Πέμπτη έρχεται ο αδερφός μου σπίτι και περιμένω να μοιραστούμε την χαρά -όχιδενείμαστε12χρονααλλάμαςαρέσειακόματοίδιοπολύ) τρίβω τα χέρια μου όπως θα έτριβε ο Σκρούτζ τα δικά του μπροστά σε ένα βουνό με χρυσές λιρίτσες.
Τα δικά μου Χριστούγεννα έρχονται αγκαζέ με chick flicks, φλίς ή όπως λέει η γιαγιά μου φλίξ ρόμπες, μάλλινες κάλτσες, κλαμεράκι στο μαλλί, σοκολατάκια άπειρα στο τραπεζάκι του σαλονιού, και σκόρπιοι κουραμπιέδες σε κάθε γωνία του σπιτιού.
Όπως είναι λογικό λοιπόν, ετοιμάζω τον σκληρό μου δίσκο, με όλες τις ταινίες για τα μεσημεριανά-chick flicks μαραθώνιους.
Να λοιπόν οι ταινίες γι ετούτες τις γιορτές

1. Νομίζω πως δικαιωματικά στο νούμερο ένα μπαίνει το Annie Hall
Νευρώσεις, έρωτας και σχέσεις που τελειώνουν. Με μακράν την καλύτερη σκηνή τέλους που έχει γραφτεί.


2. Συνεχίζω με Wild at Heart
Από τα πιό ωραία κινηματογραφικά ζευγάρια, και σίγουρα η ταινία που συμπάθησα τον Νίκολας Κέιτζ.


3. High Fidelity (όπου μπορείς να πεις πως είναι η αντίστοιχη ανδρική ρομαντική κομεντί). 
Νομίζω από τις πιο καλές μεταφορές βιβλίου στον κινηματογράφο. Και ίσως από τους πιο αληθινούς χαρακτήρες με όλες τις εγωιστικές υπερβολές του σε πραγματικές διαστάσεις. 

4. Στο τέσσερα θα βάλω τρεις ταινίες μαζί, γιατί η σωστή ιεροτελεστία είναι να τις δεις τη μία μετά την άλλη -Before sunrise, -Before sunset- Before midnight και κάπου στο τέλος να αναστενάξεις. 

 


5. Στο νούμερο πέντε το Pride and Prejudice
Αυτή είναι η ταινία μας με την B.F.F μου, Athena P Gerard που μένει στη Θεσσαλονίκη. 
Την έχουμε δει γύρω στις 13.586 φορές και νομίζω μας παίρνει να την δούμε άλλες τόσες.
Και πάντα μα πάντα περιμένουμε ότι ο μίστερ Ντάρσυ θα φιλήσει την Ελίζαμπεθ στην σκηνή της βροχής, αλλά ο μπάσταρδος ποτέ δεν το κάνει!!


6. Στο νούμερο έξι το 9 1/2 weeks.
Κλασική αξία. Η Κιμ και ο Μίκυ στα καλύτερα τους. Τρελαίνομαι επίσης για την ατμόσφαιρα της εποχής και το ντύσιμο της Κίμ. Τι να πρωτοπώ, για το πουκάμισο? για την καπαρτίνα? ή για το καπέλο? 
Εντάξει τα υπόλοιπα δεν θα τα σχολιάσω. 


7. Συνεχίζουμε με όλντι και στο νούμερο επτά με το Pretty Woman
Επίσης κλάσικ και πολύ γλυκό. Ίσως τα τελευταία 10 χρόνια να την βλέπω και από μία φορά τον χρόνο. 


8. Συνεχίζω με Εdward scissorhands.
Βασικά κάπου εδώ, παίρνω πίσω την σειρά προτίμησης, γιατί τώρα που το ξανασκέφτομαι τον Edward τον βάζω πιο ψηλά από το 8. Οπότε η σειρά είναι κάπως στο περίπου, αφού όλες μου αρέσουν πολύ.

9. Και μία γαλλική βρε παιδιά. Τόση ώρα δεν είπαμε. Οπότε βάζω το Ensemble c'est tout, αν και θα μπορούσα εξίσου να έλεγα και το A la follie pas du tout.


10. Και κλείνω με το Little women.
Επειδή είναι Χριστουγεννιάτικη και επειδή μάρεσε πολύ όταν ήμουν μικρή το βιβλίο, και καμιά φοά κοιμόμουν με αυτό κάτω από το μαξιλάρι μου. 



*Οι ταινίες συνδυάζονται αυστηρά με τα παρακάτω άουτφιτς. χιχιχι





Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Fisherman's sweater

Το fhisherman's ή aran sweater είναι είναι ένας πολύ σπουδαίος λόγος για να περιμένεις κάθε χρόνο τα κρύα.
Φορέθηκε από τον Χέμινγουεη μέχρι τον Στιβ ΜακΚουίν.
(Νομίζω, τέτοιο θα φοράει και το άλλο μου μισό)
Η πρώτη φορά που το αναγνώρισα ως το ultimate κομμάτι της αρσενικής χειμερινής ντουλάπας, ήταν στο The way we were, πάνω στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ (μεγάλο κρας μου) στη σκηνή που πίνει αραχτός την μπύρα του σε εκείνο το καφέ πάνω στο δρόμο. (Προσπάθησα να βρω την σκηνή στο youtube ματαίως. Όσοι έχετε δει την ταινία όμως, είναι πιθανό να την θυμάστε.)
Εκτός από το ότι εσάς τα σερνικά σας κάνει έτσι πιο... ευγενικές φυσιογνωμίες, δείχνει και ποοολύ ωραίο σε εμάς τα κορίτσια όταν σας το κλέβουμε.

Ακολουθούν φώτοζ διάσημων σερνικών με το αγαπημένο πουλόβερ, και λινκς από πουλόβερ που μπορείς να αγοράσεις.

The Thomas Crown affair- Steve McQueen

The way we were- Robert Redford

Love story- Ryan O'Neal


  (κλικ εδώ)





Timberland Sweaters · Nautica Sweaters


Εεεε, δεν γινόταν να μην βάλω και αυτό το κομμάτι... 
I wish I was a fisherman tumblin' on the seas, far away from dry land and it's bitter memories, castin' out my sweet line with abandonment and love no ceiling bearin' down on me save the starry sky above, with light in my head with you in my arms... 




Γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

music monday no.41

Πινουμε οταν ειμαστε χαρουμενοι για να γιορτασουμε..πινουμε οταν ειμαστε στεναχωρημενοι για να ξεχασουμε..πινουμε οταν δεν συμβαινει κατι για να προκαλεσουμε τα πραγματα. Σημερα δεν εχει μπουγαδα. Μαζεψαμε μερικους απο τους μεγαλυτερους ποτες να μας πουν ιστοριες για πιωματα για χαρες και για λυπες, για πιωματα με ζομπι αλλά και για πιωματα με παιδακια..παρε την κουπα σου, πατα Play και have a great drinking monday! γεια μας
υγ. we miss you already Lou
trif.puretrif


                                         


Γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

music monday no.40

O Alex Karadimos επιστρέφει στις λίστες της μουσικής Δευτέρας με ένα μιξτειπ όλο στρας και πατημένη μπύρα με παλιά αγαπημένα.
Επίσης κάθε Δευτέρα 7-9 μπορείτε να ακούτε στο freequency.gr

                                

              

Γλυκοφιλώ,
xxx

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

in the city

Οι δύο τελευταίες εβδομάδες ήταν λίγο ζόρικες, μιας και το laundry limbo HQ a.k.a σπίτι μου, έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο και εγώ νιώθω λίγο σαν εξπατριέ, αφού δεν έχω που να γύρω (όπως λέμε στο νησί -έναείναι[Λευκάδα])
Θα μου πεις βέβαια, μπορούσα να γράψω από κάποιο καφέ, αλλά είναι που δεν έχω ταυτιστεί ακόμα με την Κάρυ Μπράτσο.
Που λέτε, αυτές τις μέρες που δεν έχω σπίτι έκανα αρκετές βόλτες στο κέντρο και ήπια ακόμα πιο πολλούς καφέδες.
Επίσης πήγα στο Παγκράτι με τον νεαρό που βλέπετε στη φώτο -το βαφτιστηράκι, που τελευταία με έχει περάσει σε μπόι. (βαρύ το πλήγμα)
Το βαφτιστήρι είναι καλλιτέχνης, και κάνει μαθήματα εικαστικής έκφρασης (αν μπορώ να το πω έτσι) σε έναν πολύ ωραίο χώρο στο Παγκράτι, την μπλε τελεία. 
Όσες έχετε στη φαμίλια παιδιά με καλλιτεχνικές ανησυχίες σίγουρα αξίζει να επισκεφτείτε τον χώρο.
Και μιας και είμαστε, τρόπον τινά φάσιομπλόγκ  ακολουθεί παρόμοιο άουτφιτ με αυτό που φόρεσα στις βόλτες μου, που πολύ με βόλεψε.





Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

music monday vo.39

Oικογενειακή συσκευασία σήμερα η μπουγάδα για το music monday. Kυρίως τραγούδια της προηγούμενης δεκαετίας που μας ταξιδεύουν στην προπροηγούμενη δεκαίτια. 
Για σήμερα γράφει και επιλέγει ο trif.puretrif

trivia:η μέλισσα της φωτογραφίας τρώει μυδοπίλαφο. το δικό μου μυδοπίλαφο. 
trif doesn't share fooood

                                              



Γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

music monday n.38

Λουστρίνια, κορσάζ και οφ του προμ ναητ. 
Σήμερα η λίστα είναι φτιαγμένη από την Athena P. Gerard για να την χορέψεις με γκαουν και χαη χιλς -μπιουτι κουιν σταηλ. 
Οδηγίες της Αthena.
Enjoy!

                                               

  

Γλυκοφιλώ,
xxx
   

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Do it like Lou

Και ενώ κάθε που βλέπω πόστ και αναρτήσεις με το R.I.P κάπως ανακατεύομαι, σήμερα με τον Lou Reed ένιωσα λίγο αλλιώς.
Όχι δηλαδή τόσο αλλιώς ώστε να γράψω R.I.P Lou, αλλά τόσο, ώστε να γράψω για τους velvet underground και για το venus in furs που με είχε τόσο σημαδέψει όταν το άκουσα πρώτη φορά, ένα πρωί, στο σπίτι του τότε φίλου μου.
Είχα αφήσει λίγο καιρό πίσω μου την περίοδο της ήβης, αλλά ο ενθουσιασμός και η ταύτιση μπροστά σε μυστήριες μπάντες και μυστήριους τύπους με γυαλιά λειτουργούσε ακόμα.
Ήμασταν στο σαλόνι του φίλου μου, μου έδειχνε τον δίσκο με την μπανάνα του Ουόρχολ και αφού μου έφυγε με ενθουσιασμό το "ααα! αυτή είναι η μπανάνα του Ουόρχολ" έβγαλε να μου δείξει μερικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες των Velvet Underground με τη Nico.
Εκείνη την στιγμή κάπως ένιωσα πως ήταν μεγάλο κρίμα, που ούτε καλή φωνή είχα, ούτε το ανάλογο παράστημα για να τραγουδώ και εγώ με τέτοιους τύπους που φοράνε μαύρα γυαλιά και σακάκια με σηκωμένα τα μανίκια. (μα πόσο ωραία αυτά τα σηκωμένα μανίκια, και πόσο άνετοι μπορεί να δείχνουν αυτοί με τα σηκωμένα μανίκια, στηρίζοντας το βάρος τους στο ένα πόδι)
Και κάπως έτσι λοιπόν για τους επόμενους μήνες κάθε κυριακή ξυπνούσα με το sunday morning.
Εκείνο το πρωί λοιπόν, καθώς ακούγαμε το venus in furs προσπαθούσα να καταλάβω τους στίχους.
Είχα φτιάξει στο μυαλό μου μία ξανθιά, με μακρυά ίσια μαλλιά με αφέλειες, να κάθεται γυμνή, πλάγια σε μία πολυθρόνα, με τα πόδια της να κρέμονται από το μπράτσο της πολυθρόνας, φορώντας μόνο μία λευκή φουντωτή γούνα και αυτές τις γυαλιστερές μπότες κρατώντας ένα μαστίγιο στο χέρι.
Αργότερα έμαθα πως το τραγούδι γράφτηκε με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο του Leopold von Sacher-Masoch, και ότι ο Severin ήταν ο ήρωας του βιβλίου που ερωτεύτηκε τόσο παράφορα την Βάντα φον Ντουνάγιεφ.
Ακολουθούν λοιπόν φώτος και άουτφιτ για να το κάνεις όπως ο Lou.







                               

do it like Lou