Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Funny or blue, yours, Valentine

Έχουμε μπει στον μήνα Φεβρουάριο και αυτό το γεγονός είναι ευτυχές για δύο λόγους.
Ο πρώτος είναι ότι έχει μόνο 28 μέρες (εδώ συμφωνεί και ο φίλος μου ο Νικόλας)
και ο δεύτερος είναι ότι είναι ο μήνας των Βαλεντίνων (βλέπε 14 Φεβρουαρίου).
Για τον πρώτο λόγο, πιστεύω δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Απλά να απολαύσουμε τις λίγες μέρες του (άλλωστε, γι αυτή τη μικρή του παραμονή είναι που μένει φρέσκος στα μάτια μου.)
Για τον δεύτερο, μπορούμε όμως να κάνουμε. Και μάλιστα μας καλεί και το έθιμο. Να τον γιορτάσουμε.
Όσο kitsch και cheesy να είναι ο άγιος Βαλεντίνος, για μένα σίγουρα αξίζει να γιορταστεί, ανεξαρτήτως ζευγαρώματος.
Αν έχεις σχέση είσαι εσύ, είναι αυτός/αυτή και μια μέρα που μπορείτε να αφιερώσετε αποκλειστικά στις δικές σας ενδοσχεσιακές δραστηριότητες, ακόμα κ αν αυτές περιλαμβάνουν βαλσάμωμα ζώων. (γούστα είναι αυτά)
Αν δεν έχεις σχέση, μπορείς και πάλι να τον γιορτάσεις, φορώντας τις αγαπημένες σου πιτζάμες, τρώγοντας το αγαπημένο σου τζανκ, γράφοντας γι'αυτόν (όλοι έχουμε έναν Βαλεντίνο για να γράψουμε) και έπειτα βλέποντας το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς ή διαβάζοντας τα ανεμοδαρμένα ύψη (ή το περηφάνια και προκατάληψη).
Το vibe της ημέρας πιστεύω μας καλεί όλους, σε μία πιο ερωτική και αγαπησιάρικη διάθεση.
Άλλωστε, όπως ήδη είπα όλοι έχουμε έναν/μία Βαλεντίνο/-α.
Βαλεντίνοι και Βαλεντίνες μπορούν να είναι όλοι όσοι έχουμε μοιραστεί μαζί τους μικρές ασήμαντες στιγμές, οι οποίες έχουν βρει μια θέση μέσα μας.
Θα μπορούσε να είναι κάποιος άγνωστος που σου μίλησε κάποιο καλοκαίρι, στο μπαράκι του νησιού και που εσύ ποτέ δεν ξέχασες τον τρόπο που εφάρμοζαν τα πόδια στις παντόφλες του, κάποιος που συνάντησες σε μία μαρίνα και ξημερώσατε σε ένα παγκάκι, με την ελπίδα πως η ζωή κάποτε θα σας χαριστεί.
Μπορεί να είναι κάποιος, που μίλησες μαζί του τυχαία για μία φωτογραφία, που συνάντησες κλεφτά για ένα τσάι, και που ευχήθηκες να ήταν όλα αλλιώς για σας, και τώρα μένει μακριά, και που φοβάσαι μήπως όταν ξανασυναντηθείτε τίποτα δεν είναι αλλιώς, και η στιγμή σας, σας προσπεράσει, αλλά ακόμα και έτσι σκέφτεσαι πόσο θα ήθελες να του χαρίσεις όλα τα -για πάντα- του κόσμου, και κάθε φορά που περπατάς στις πατημένες τσίχλες, θυμάσαι πάντα τη γραμμή στο χέρι του.
Μπορεί να είναι κάποιος που συνάντησες σε μία συναυλία, όταν σου έγραψε, σου είπε πως έχεις ωραίο όνομα και που όταν τον συνάντησες σου είπε την λέξη Κυλλήνη, με έναν τρόπο που δεν ξέχασες ποτέ, όσα χρόνια και να πέρασαν, όσο και αν άλλαξε η σχέση σας, όσο και αν ο έρωτας εκείνος έγινε ένα 'κάτι άλλο'.
Ή ακόμα, μπορεί να είναι κάποιος που σε πήγε βόλτα με την ξεχαρβαλωμένη βέσπα του, ενώ εσύ φορούσες τις πιτζάμες σου, μια βροχερή μέρα σε κάποιο νησί του Αιγαίου, και που τώρα πια στη γη δεν έχει μείνει τίποτα από εσάς.
Είναι ο Βαλεντίνος που όταν ξαπλώνεις θέλεις να κλάψεις για όλα τα βράδια που δεν κοιμήθηκες στην αγκαλιά του, και για όλα τα πρωινά που δεν του έφτιαξες καφέ.
Αυτός που φοβάσαι πως ποτέ δεν θα μπορέσει να είναι παντοτινά και απόλυτα δικός σου.
Και τώρα, κάπως σαν να ακούω τον Cesare να μου ψιθυρίζει στο αυτί
"Αυτό που μυστικά φοβάσαι πιο πολύ συμβαίνει πάντα"
Για αυτή τη μέρα που πλησιάζει λοιπόν, πιστεύω πως τα προπς που σου χρειάζονται είναι τα παρακάτω.

Valentine's day

Δεν υπάρχουν σχόλια: