Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

"we are still sad and lonely in a world of glass"

Δεν ξέρω αυτό ποιος το είπε, αν το διάβασα, που το διάβασα, και πότε το διάβασα, αλλά σήμερα για κάποιο λόγο υπάρχει στο μυαλό μου.
Είναι από αυτές τις μέρες που μια βαθιά απροσδιόριστη θλίψη πέφτει πάνω σου, σαν να είσαι εσύ αυτός που πρέπει να θρηνήσει για όλες τις απώλειες αυτού του κόσμου.
Ευτυχώς όμως όταν βρίσκομαι στο bell jar, μετά από κάποιες ώρες, ξυπνά η θετική ανιμιστική πλευρά μου, και μου μιλάει για εκείνα τα ωραία ανοιξιάτικα μεσημέρια, κάτω από τον ήλιο, σε ένα μπαλκόνι στην πόλη, που δύο ζευγάρια πόδια (ίσως και άλλα τέσσερα κάπου τριγύρω) απλωμένα στο φως ήταν αρκετά για μία ευτυχία που έφτασε από την κορυφή του κεφαλιού μου ως το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού μου.
Και για εκείνα τα καλοκαιρινά μεσημέρια, στο άδειο κέντρο του νησιού που περπατάς μόνος στα σοκάκια, με ένα ζουμερό ροδάκινο στα χέρια, τρώγοντας το τόσο λαίμαργα που τα ζουμιά του τρέχουν στα δάχτυλα σου και από εκεί στάζουν στο πόδι σου, και που επειδή είσαι μόνος σκέφτεσαι πως μπορείς να βγάλεις λίγο τα σανδάλια σου και να περπατήσεις ξυπόλυτος πάνω στις ζεστές πλάκες, γιατί κάνεις δεν θα σε δει, και χαμογελάς συνωμοτικά με τον εαυτό σου.
Και νομίζω πως έτσι έρχομαι στα συγκαλά μου.
Οπότε καταλήγω στο ότι όσο sad και lonely να νιώθουμε, όσο υπάρχουν τα ζουμερά ροδάκινα, τα μπαλκόνια με τα πόδια που νιώθουμε ωραία και ο ήλιος (και τόοοοσα άλλα δλδ, βλέπε ζεστός καφές) αυτή η βαθιά θλίψη έχει κάποια αξία, και είναι ωραία να μας συμβαίνει.
Αυτά.
Και επειδή καικαλά, δεν χάνουμε ποτέ το στυλ μας, να ένα αουτφιτ που μπορείς να το συνδυάσεις με λίγη ανοιξιάτικη ευτυχία.

Untitled #42



Hollister Co button up shirt, €36 / Red pants, €180 / Superga lightweight tennis shoes, €53 / Toms sunglasses, €71

γλυκοφιλώ,
xxx

Δεν υπάρχουν σχόλια: