Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

music monday #94 (by nick chi)

Ναι #94.
Η #93 λείπει, αλλά και δεν λείπει ακριβώς.
Είναι έτοιμη και κρύβεται στα drafts.
Αλλά ας μην πούμε άλλα για την #93 μιας και δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα της.
Η #94 λοιπόν έχει γραφτεί από τον Νικόλα aka Nick Chi aka BFF μου.
Ο Νικόλας έχει φροντίσει να βάλει μέσα σε αυτή την λίστα κομμάτια από αυτά που κάνουν τις ψυχούλες των κοριτσιών να τρεμοπαίζουν, όπως το φως των κεριών στο ελαφρύ το αεράκι.
Μουσική που θα ήθελες να σου αφιερώσει μια δεικτική αντωνυμία. Δηλαδή κάποιος ή κάποια που βρίσκεται μακρυά σου. Και σε αυτή την περίπτωση εννοώ ο "εκείνος" ή η "εκείνη" τέλος πάντων.

                                             


love and light to y'all,
xxx

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

music monday #92

Υπάρχει κάτι άβολο σε αυτή την music monday, αλλά από αυτά τα άβολα που δεν θέλεις να αλλάξεις.
Όπως οι άβολοι ύπνοι όταν κοιμάστε αγκαλιά που κάπως έχεις μουδιάσει, αλλά δεν θέλεις και να κουνηθεις πολύ για να μην χαλάσεις την αγκαλιά και έτσι καταλήγεις σίγμα τελικό με μυς πιασμένους. 
Κάπως έτσι ετούτη η Δευτέρα. 

                                           


love and light to y'all,
xxx

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

music monday #91

Καναπές, ραστώνη και Άδολη γης με ένοχη απόλαυση στο περιθώριο της ύπαρξης.


                                           

                         

love and light to y'all

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ

Υποθέτω πως δεν έχει νόημα να αφήσω μία απολογία ακόμα για τις μέρες που έχουν περάσει, για τις υποσχέσεις που έδωσα και για τα ραντεβού που δεν τήρησα.
Η πόλη έχει ένα τέμπο που με παρασύρει και η δουλειά άλλο ένα που χτυπά παράλληλα και δεν μου αφήνει χώρο για αυτές τις μουσικές που θέλω να ακούω και να μοιράζομαι εδώ.
Κάθε πρωί πηγαίνοντας στην δουλειά ακολουθώ τους ίδιους δρόμους και ψάχνω μουσική για να ακούσω και να προσποιηθώ πως αυτή η πόλη δεν μυρίζει τσίσα και πως είναι δική μου.
Δική μου, γιατί τα τελευταία χρόνια έμεινα αγκαλιά μαζί της και ξέχασα εκείνη την άλλη, την μικρή, του νησιού που με μεγάλωσε αφήνοντας μου σημάδια στα γόνατα.
Δική μου, ελαφρυά και επιφανειακά, γιατί πια οι κτητικές αντωνυμίες έχουν χάσει την σημασία τους.
Δική μου, γιατί αν δεν είναι δική μου, τότε δεν έμεινε καμία πόλη για να λέω έτσι.
Και έτσι οι μουσικές τα τελευταία πρωινά γλιστρούν από τα χέρια μου και χάνονται πριν προλάβω να τις βάλω σε σειρά και σε κουτάκια για να τις ακουμπήσω εδώ.
Μάλλον τελευταία μου λείπει εκείνο το μικρό συνδετικό κάτι, που δεν ξέρω πως λέγεται όυτε πως μοιάζει, μα όσο μου διαφεύγει κάνει τον εαυτό μου να μοιάζει με τον άγνωστο που πρέπει να μοιραστώ μαζί του 5 ορόφους στο ασανσέρ και κάνει τα χέρια μου να ιδρώνουν.
Αφήνω λοιπόν το κομμάτι που περπάτησα μαζί του τελευταία με την ελπίδα ότι αυτό το συνδετικό κάτι θα εμφανιστεί σιωπηλά και ανώδυνα.
love and light to y'all,
xxx

              

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

music monday #90

Για αυτή την music monday συναισθηματική μουσική με αυτή την ιδιότητα που περιέγραψε τέλεια ο Hornby εδώ:

"Sentimental music has this great way of taking you back somewhere at the same time that it takes you forward, so you feel nostagic and hopeful all at the same time."

Και έτσι τραγουδώ μαζί με τον Ryan το

"Sailed on a ship of paper, and I sank in the deep of your eyes, I got lost in your graveyard, now i dream on a bed of knives... Pirates never loved the way that I do, you never said enough to keep me next to you, now I hold my poems.. κτλ κτλ"


                                         


love and light to y'all,
xxx

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

music monday #89

Αυτή η music monday μάλλον λέγεται έτσι κατ'ευφημισμόν.
Οι μέρες έχουν χάσει τη σημασία τους και αυτό που μας διαφεύγει αφήνει ένα κενό ακάλυπτο. 
Ένα "μη" και ένα "γιατί", μια θάλασσα, ένα "μαζί γιατί έτσι" και αυτά που είναι μπροστά, μα που αφήνεις γιατί δεν ξέρεις το "αλλιως".
Μουσική για να σου χαιδέψει το χέρι με ένα φιλί στο μέτωπο.
enjoy

                                              


love & light to y'all,
xxx


Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

music monday #88

Μετά από μια όμορφη Παρασκευή, ένα Σάββατο ονειροπόλησης και μια Κυριακή σκληρή και ζόρικη, η Δευτέρα κάπως ήθελε ένα διάλειμμα για μια ανάσα λίγο πιο βαθιά. Και έτσι έφτασε η Τρίτη για να επανορθώσει με λίγη μουσική.
Μουσική για τρυφερό slow dance και για να αγνοήσεις ότι έρχεται στην αλληλογραφία σου που θέλει να σε σύρει πίσω, σε σκοτεινούς καιρούς.
Enjoy

                                              

love and light to y'all,
xxx


Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

music monday #87

Μουσική Δευτέρα, με μύτη υγρή και κρύα που κάνει παρέα σε ένα κάψιμο στο μάγουλο, μαζί με μια επιθυμία για να φύγεις μακριά, σε ένα μέρος που μπορείς να φας φαλάφελ πάνω σε μία κρύα γέφυρα κοιτώντας ένα μικρό σημάδι σε ένα πρόσωπο που δεν σου είναι γνώριμο. 
Αφήνεις πίσω τα πατημένα σου παπούτσια και ξυπόλυτος κουνάς το πόδι κάτω από το γραφείο σου καθώς ακούς ετούτα τα κομμάτια.


                                            


love and light to y'all,
xxx

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

music monday #86

Αν και Δευτέρα αυτή η μουσική Δευτέρα κάπως δεν χωρά στο σώμα της, και είναι σαν να περισσεύει κάπως-πως.
Είναι σαν τη μέρα που εσύ κάπως ταλαιπωρημένη, κάπως κουρασμένη, και κάπως... πλήρως ακατάλληλα ντυμένη για να γνωρίσεις κάποιον που έβαζε τα χέρια του στις τσέπες του με ένα τρόπο που δήθεν τάχα μου δεν πρόσεξες γιατί ήσουν αφηρημένη, κατάλαβες πως μάλλον θες να ξαναδείς.
Έτσι αμήχανα λοιπόν ξεκινά ετούτη η music monday, και μάλλον κολυμπά σε νερά που δεν γνωρίζει, μα εύχεται να είναι γαλάζια, με αστερίες κοραλί που χορεύουν απαλά και τρυφερά. Ακόμα και αν ψάχνει την ισορροπία ανάμεσα στην βεβαιότητα του only love can break your heart και την επιθυμία για banana pancakes όταν νιώθεις πως the whole world fits inside your arms.
                                       
                                                


love and light to y'all,
xxx


Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

music monday #85

Η αλήθεια είναι ότι μάλλον ανέβασα ψηλά τον πήχη με την δήλωση που έκανα φεισμπουκικά σχετικά με αυτή την λίστα, που είναι τόσο καθυστερημένη. 
Ο πραγματικός λόγος είναι πως έχει καθυστερήσει όχι επειδή ακολουθεί την ρήση "το καλό πράγμα αργεί να γίνει" αλλά επειδή τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια κούραση και μια στενότητα χρόνου.
Παρ'όλα αυτά θα ήθελα το ιμπακτ της να ειναι αντίστοιχο με αυτό που έχει ενα γλυκό χαμόγελο από έναν άγνωστο που συναντάς στο δρόμο σου, καθώς επιστρέφεις σπίτι από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, ή αντίστοιχο με το αφηρημένο χαμόγελο που κολλά στο πρόσωπο σου, καθώς σκέφτεσαι κάποιον που τώρα είναι μακρυά και που δεν γνωρίζεις καλά, αλλά τον φαντάζεσαι κοντά σε κάποιον αγριεμένο ωκεανό και σκέφτεσαι πως μέσα στο κεφάλι του έχει χρωματιστά εξωτικά πουλιά.
Θέλω να πιστεύω πως δεν έχει σημασία πια που δεν είναι Δευτέρα, και επίσης να προτείνω να χαμογελάμε πιο πολύ στο κορίτσι, στον νεαρό, στην γιαγιά ή στον παππού που συναντάμε στο απέναντι πεζοδρόμιο.


 



love and light to y'all,
xxx

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

music monday #84

Η πρώτη music monday της χρονιάς είναι true rebel και έτσι αντί για Δευτέρα ανεβαίνει Τρίτη.
Και μια true rebel, στον πυρήνα της δεν μπορεί παρά να είναι ιδεαλίστρια και τρυφερή.
Γι αυτό και ετούτη, η πρώτη λίστα για το 2015, ξεκινά τραγουδώντας:

Don't give up until true love finds you in the end.
True love is searching too, 
but how can it recognize you unless you step out into the light?

           


love and light to y'all,
xxx