Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Cinema vs Reality

Ξύπνημα στο σινεμά:
Ανοίγω τα μάτια όμορφη και χτενισμένη. Ο καφές με περιμένει στην καφετιέρα και το πρωινό μου είναι έτοιμο στον πάγκο. Ανοιγω το περιοδικό σφυρίζοντας ανέμελα. Πίνω την πρώτη γουλιά από τον καφέ μου βάζοντας μερικές τούφες μαλλί πίσω από το αφτί με χάρη. Τελειώνω το πρωινό μου και σκέφτομαι να πάω βόλτα στην όμορφη και καθαρή μου πόλη.
Ξύπνημα στην Νεάπολη:
Ανοίγω τα μάτια ζαλιζμένη με πονοκέφαλο. Η καφετιέρα είναι άδεια, τα φίλτρα του γαλλικού και ο γαλλικός έχουν τελειώσει. Βρίσκω λίγο ελληνικό καφέ, που έχει χάσει το άρωμα του εδώ και καιρό. Για πρωινό υπάρχει μια μπανάνα και μία σοκοφρέτα. Πίνω την πρώτη γουλιά του καφέ καθώς σκέφτομαι πόσο χαζή είμαι που ξέχασα να πάω σούπερ μάρκετ.
Φοράω ακόμα ρόμπα. Σκέφτομαι πως πρέπει να βγω έξω κάπως ψυχαναγκαστικά επειδή είναι Κυριακή και χθες ήταν Σάββατο και ήμουν μέσα όλη μέρα, απολαμβάνοντας ενοχικά τον καναπέ μου.
Βγαίνοντας από το σπίτι στο σινεμά:
Φοράω ψηλά τακούνια και περπατώ ανάλφρα.
Βγαίνοντας από το σπίτι στη Νεάπολη:
Κάνει ψύχρα και αναρωτιέμαι γιατί τελικά ντύθηκα και βγήκα.

Όσοι καταλάβατε, αυτό το μισό ποστ κρύβονταν στα ντραφτς εδώ και (πολύ) καιρό μαζί με άλλα. Δεν ζω πια στη Νεάπολη.
Δηλαδή δεν ζω πια στην Ελλάδα, αλλά στην Ιταλία, δεν είμαι 26, αλλά (σχεδόν) 30.
Δεν είμαι single, αλλά παντρεμένη (!!).
Όμως, στην Ιταλία, στα 30 και παντρεμένη δεν έμαθα ακόμα να σφυρίζω, όπως επίσης τα πρωινά και η ενοχική απόλαυση του καναπέ δεν άλλαξαν ιδιαιτέρως.
Από καφέ μπορέι να μην ξεμένουμε (σύζυγος ιταλός a.k.a μηχανή κατανάλωσης καφέ) , ή μάλλον από γαλλικό ξεμένουμε, γιατί εδώ πουλάνε μόνο εσπρέσο, αλλά η ζωή είναι ακόμα ένα ξύπνημα στη Νεάπολη και όχι στο σινεμά.

Ο σκοπός του αρχικού ποστ ήταν να κλείσει με δύο άουτφιτς, ένα της Νεάπολης και ένα του σινεμά.
Νεάπολη, Φλαμίνιο, δεν έχει και μεγάλη διαφορά.

love and light to y'all

cinema vs reality

cinema vs reality by laundry limbo

Δεν υπάρχουν σχόλια: